Liederen van vogels en vrede – Pablo Casals

 In Uncategorized

Het nieuwe Sinfonietta String Festival Zeeland staat geheel in het teken van strijkersmuziek, gebracht door het wereldberoemde Amsterdam Sinfonietta met vele gastmuzikanten. Het programma is toegankelijk en divers: grote klassiekers en intieme kamermuziek. Maar ook solostukken, en dan vooral van die melodieën die een leven lang mee kunnen gaan. Liedjes die troost en glans kunnen geven op mooie en moeilijke momenten.

Zo’n stuk is El Cant dels Ocells, Catalaans voor Het Lied van de Vogels. Van Pablo Casals, die eigenlijk Pau Casals heette. Pau betekent vrede en dat klopt op een prachtige manier, want deze markante componist en muzikant vocht tegen fascisme en dehumanisatie en zorgde op een geheel eigen manier voor zijn boodschap van vrede en liefde. Letterlijk ook: hij trouwde als tachtigjarige met een twintigjarige.

Tot na zijn negentigste bleef hij oefenen op zijn cello, elke dag nog drie uur lang. Als mensen vroegen waarom hij bleef doorgaan, zei hij: “ik begin eindelijk verbetering te horen”. Nogal bescheiden (en grappig), voor iemand die als jongeling al diverse handgrepen vebeterde, voor het bespelen van de cello. Dankzij Casals kwamen ook de solostukken voor cello van Bach weer terug in het repertoire, stukken die nu zo geliefd zijn dat het ondenkbaar is dat deze bijna vergeten waren.

De Canadese celliste Kaori Yamagami speelt El Cant de Ocells op het zondagmiddagconcert, het slotconcert van het Sinfonietta String Festival Zeeland. Cello gaat dan samen met warmbloedige gitaarmuziek, van Izhar Elias.

Tickets bestel je hier.

Casals (1876-1973) werd dé bekendste cellist van zijn tijd en is dat misschien wel nog steeds. Hij trad op voor presidenten en koningshuizen. Solo maar ook met een eigen orkest, waarvan hij zelf de salarissen betaalde. Casals weigerde in fascistische en nazistische landen te spelen en bleef mensonwaardige situaties aankaarten. Onder het regime van Franco was hij een van de vele vluchtelingen. Geshockeerd door de barre tocht die de Spanjaarden moesten maken, dwars door de Pyreneen, en door de barre situatie in de opvangkampen stopte hij vele jaren volledig met spelen. En ging brieven schrijven, aan alle hooggeplaatsten waar hij ooit voor had opgetreden, om steun te geven aan de vluchtelingen.

Casals vestigde zich in Prades en later in Puerto Rico en zou een groot deel van zijn leven wijden aan de muziek van Bach. Casals zou het einde van het Franco-regime niet meer meemaken, hij stierf in 1973. Hij had in zijn testament bedongen dat zijn lichaam pas na de dood van Franco teruggebracht mocht worden naar zijn geliefde Catalonië. Casals ontving de medaille van de Vrede van de Verenigde Naties.

Translate »